Επιλογές

Το να διαβάσεις αυτήν την ανάρτηση ή όχι είναι στο χέρι σου. Εγώ δεν σου δένω το σώμα στην καρέκλα που κάθεσαι, δεν σου κρατώ ανοιχτά τα μάτια με συνδετήρες, ούτε σου διαβάζω φωναχτά απαγορεύοντας σου να κλείσεις τ' αυτιά. Αν σκοπεύεις ακόμα να διαβάσεις αυτό το κείμενο είναι επιλογή σου. Το ξεκαθαρίσαμε; Χαίρομαι. Πάμε παρακάτω.

Κάτσε λίγο και σκέψου όλες τις πτυχές της ζωής σου, ότι σε κάνει δυστυχισμένο, κουρασμένο, αγχωμένο, παγιωμένο ή χαρούμενο.

Ας ελπίσουμε ότι σκέφτηκες. Είναι κι αυτό ένα βήμα.

Όλες αυτές οι πτυχές της ζωής σου κρύβουν ένα κοινό παρονομαστή και μία υπενθύμιση. Ο παρονομαστής είσαι εσύ. Πρέπει να τις εξετάσεις ξεκινώντας από το γεγονός ότι δεν έχουν υπόσταση χωρίς εσένα. Κάθε στιγμή που περνάει είναι απολύτως απρόβλεπτη και διαφορετική από κάθε άλλη, γιατί, αν και υπάρχουν σταθερές που την απαρτίζουν, υπάρχουν επίσης πολλές μεταβλητές. Μία μεταβλητή είσαι κι εσύ. Πίστεψε με, μία μεταβλητή μπορεί να αλλάξει τρομαχτικά το αποτέλεσμα των στιγμών. Η υπενθύμιση είναι ότι το μέλλον σου ορίζεται ως το αποτέλεσμα των στιγμών σου, ένα σύνολο από εκκολαπτόμενες στιγμές των οποίων η μητέρα είσαι εσύ που δρας μέσα στις παρελθοντικές στιγμές σου. Αφού σε οποιαδήποτε χρονικότητα της ζωής σου είσαι παρόν, αυτό σημαίνει ότι φτιάχνεις έναν εσωτερικό κόσμο και αντιλαμβάνεσαι ένα εξωτερικό περιβάλλον όπως εσύ θέλεις και του επιτρέπεις να σε περιβάλλει για όσο επιθυμείς. Είναι δικό σου και ανά πάσα στιγμή το καταστρέφεις.

Τι είναι αυτό που δεν μπορείς να ελέγξεις; Στην πραγματικότητα τα περισσότερα που συμβαίνουν έξω από εσένα δεν μπορείς να τα ελέγξεις. Φαντάσου να τρέχεις με δεμένα τα μάτια σε ένα δάσος γεμάτο ακανόνιστες σειρές δέντρων, θάμνους, λιμνούλες, άγρια ζώα, λουλούδια και φρούτα. Δεν γνωρίζεις τι θα βρεθεί στο δρόμο σου. Αποφασίζεις όμως πόσο γρήγορα θα τρέξεις, προς ποια κατεύθυνση, αν θα κρυφοκοιτάξεις, πότε θα ξεκουραστείς ή ακόμα κι αν θα ξεκινήσεις να τρέχεις εξ αρχής. Αναπόφευκτα θα χτυπήσεις σε κάποιο δέντρο, θα πέσεις κάτω, θα λερωθείς, θα ματώσεις και πιθανόν θα γίνεις μούσκεμα. Όλα σκατά ε; Όχι. Εσύ επιλέγεις αν θα το δεις έτσι. Ήξερες ότι θα τρέξεις σε δάσος, ήξερες ότι υπάρχουν τα δέντρα, τα άγρια ζώα, οι λιμνούλες και οι θάμνοι, αν περίμενες ότι δεν θα χτυπήσεις πουθενά, ότι τίποτα δεν θα βρεθεί στο δρόμο σου, τότε εσύ επέλεξες να δεις το δάσος σαν λιβάδι. Δεν παύει όμως να είναι δάσος, άρα την σύγκρουση και την πτώση μπορούσες να τις συμπεριλάβεις στους υπολογισμούς που έκανες, στις στιγμές που προετοιμαζόσουν να ξεκινήσεις.

Δηλαδή ποιο είναι αυτό που ελέγχεις; Που ξεκινούν οι επιλογές σου; Ας χρησιμοποιήσουμε το κλισέ: Είσαι οι επιλογές που κάνεις. Κι όμως είναι τόσο απλά τα πράγματα. Κάθε απόφαση που παίρνεις θα σε οδηγήσει στην επόμενη, αφού πρώτα έχει διαμορφώσει την προσωπικότητα σου με τρόπο μοναδικό. Επιλέγεις να είσαι μίζερος, επιλέγεις να αγχώνεσαι, επιλέγεις να μοιρολατρείς, επιλέγεις τι είναι αρκετό για σένα, τι είναι αυτό που σε κάνει χαρούμενο. 

Αν μελετώντας τις πτυχές της ζωής σου βλέπεις πράγματα που σε κάνουν δυστυχισμένο, αν αντικρίζεις καταστάσεις που δεν σου ταιριάζουν ή σε οδηγούν στην γκρίνια, τότε ισχύει ένα από τα δύο: Είτε δεν έχεις συνειδητοποιήσει ότι οι επιλογές σου είναι δικές σου, είτε έχεις επιλέξει κάτι που σε κάνει δυστυχισμένο. Σε κάθε περίπτωση είναι στο χέρι σου να τ' αλλάξεις. 

 Για να μην παρεξηγηθούμε. Απρόοπτα συμβαίνουν σε όλους, άσχημες καταστάσεις αντιμετωπίζουν όλοι, όμως ο κάθε ένας έχει την δύναμη να τα αντιμετωπίσει διαφορετικά. Άλλος βλέπει την ζωή σαν μία ευθεία γραμμή και απογοητεύεται όταν βρίσκει στροφές κι άλλος την βλέπει σαν μία γραμμή γεμάτη καμπύλες και κάθε ευθύγραμμο σημείο στο δρόμο του του δίνει χαρά.

Επομένως, αν διαβάζεις αυτή την κατακλείδα, τρία πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: 1) Επέλεξες να διαβάσεις την ανάρτηση μου, 2) επέλεξες να διαβάσεις μόνο τα πλαγιαστά γράμματα της ανάρτησης, 3) επέλεξες να μάθεις που σκοπεύω να καταλήξω μια ώρα αρχύτερα. Η ανάρτηση αυτή υπάρχει είτε το θέλεις, είτε όχι, αλλά εσύ της δίνεις την εξουσία να απασχολήσει ένα κομμάτι του εγκεφάλου σου, εσύ επιλέγεις αν θα σε επηρεάσει, αν θα σ' αφήσει ανεπηρέαστο ή αν θα σε βρει αντίθετο. Πριν αλλάξεις παράθυρο λοιπόν σκέψου τι σε έφερε εδώ ή μην το σκέφτεσαι καθόλου. Είναι δική σου άλλωστε Επιλογή.

"When we were young, we forgot to share, to see, to blossom
And now we are tired, tired of this and that and all
The reason why we lost, we lost our hearts you know is comfort
Yes we are tired, of being such cowards
Forever young, that’s a game we played and lost
Since we live, we shouldn’t sell our dreams so cheap, we should have
Always remain faithful to the essence of our existence
Always keep everything in our lives that defines us
There are so many roads to freedom, I will follow
There are so many roads to freedom, pleased to follow you if you show me one
Don’t follow me cause I am lost too"